The only way is through..

Ik zal bij het begin beginnen en mezelf even voorstellen. Mijn naam is Kim, ik ben inmiddels al 32 jaar oud, ik woon in Almere.Ik ben een kleine creatieve vrouw en mijn humor wordt beschreven als sarcastisch en bijzonder. Zelf vind ik dat ik bijzonder grappig ben, maar goed daar lijken de meningen wat over verdeeld. De laatste jaren ben ik mij heel bewust van mijn omgeving en waar ik vroeger heel spontaan en enthousiast was, kan ik nu soms wat sociaal ongemakkelijk zijn of me ongemakkelijk voelen, maar daar lachen we ons wel weer doorheen.
Ik ben graag bezig en vind van alles leuk, ik ben dol op uiteten, naar concertjes of het theater gaan, maar ook voor drankjes & feestjes ben ik altijd in.
Ik sport regelmatig, ik doe aan paaldansen, kickboksen en fitness. Paaldansen is ook echt een hobby, de andere twee sporten vind ik af en toe ook wel leuk, maar als ik heel eerlijk ben zit ik liever met een bak ijs op de bank. Maar goed we moeten iets doen om het lichaam een beetje in vorm te houden, dat lijkt toch allemaal wat lastiger te worden nu ik wat ouder wordt. Dus om de zoveel maanden, heb ik ook weer een nieuwe gezonde periode. Ach het houdt ons vrouwen bezig...
Vroeger werd er redelijk vaak over mij gezegd dat ik nuchter was, en daar kon ik mij goed in vinden. Emoties? Die kon ik makkelijk uitschakelen. Althans misschien was het niet uitschakelen maar weg stoppen.
Meditatie? Yoga? Allemaal niks voor mij. Ik had het heus wel eens geprobeerd, maar ik werd er alleen maar onrustig van. Ik weet nog goed dat ik een aantal jaar geleden weer eens een poging deed tot meditatie en de slappe lach kreeg, tot ergernis van de persoon waar ik het samen mee deed.
De laatste jaren heb ik hier toch stappen in gemaakt en mijzelf steeds verder ontwikkelt. Ik ben namelijk op het punt gekomen, waar ik met mezelf in de knoop kwam, en mijn gevoelens ben gaan voelen, en dat kan soms best intens zijn. Soms wilde ik dat ik met een druk op de knop weer terug kon, naar mijn eigen "emotieloze steenbokken eiland", maar als je er eenmaal in zit, dan kan je er niet meer uit.
Dus ik ben het aan gegaan met mezelf, de enige weg is er doorheen. Ik neem jullie tijdens mijn blogs mee in mijn ontwikkelingen, van het schrijven van mijn eigen boek, naar therapie maar vooral in de wereld van de spirituele ontwikkelingen.
 

Liefs Kim,