Het leed dat liefde heet.

Na een wat mislukte relaties, adviseerde een vriendin mij om op een dating-app te gaan. In eerste instantie werd ik hier niet heel enthousiast van. Ik ben al wat ongemakkelijk, laat staat als ik af moet gaan spreken met onbekende mensen. Dat leek me geen succes. Maar uiteindelijk heb ik het toch gedaan, en ik moet zeggen het kletsen via het internet, dat zorgde er juist voor dat ik mijn sociale ongemakken kon verschuilen. Ik zat namelijk gewoon veilig achter een schermpje. Uiteindelijk ruilde ik het schermpje toch in voor echte dates. Ik had grappige dates, romantische dates, standaard dates. Eigenlijk van alles. Ik werd verliefd, er ging wat mis, ik ging weer daten en zo ging het eigenlijk door.

"Ik kan er wel een boek over schrijven", hoorde ik mezelf zeggen. En dat is wat ik heb gedaan. Een boek over mijn date leven. Leuke verhalen, verdrietige verhalen, verwarrende verhalen. Ze komen allemaal voorbij in mijn boek: Het leed dat liefde heet.

“Wat is eigenlijk je typ?” Is een vraag die ik regelmatig kreeg, en ik wist het niet. Ik heb niet echt een typ. Het gevoel moet er gewoon zijn, dacht ik. Tot ik op een gegeven moment toch steeds wat patronen zag. Ik had wel een typ, iedere keer opnieuw viel ik weer op een onbereikbare man. "Onbereikbare mannen, zij zijn mijn typ", gaf ik cynisch maar pijnlijk als antwoord, als ik de vraag weer eens kreeg.

En natuurlijk kon ik vrij makkelijk al die mannen de schuld geven. Correctie die foute mannen de schuld geven.

Maar als dat mijn typ is, zegt dat misschien niet alleen wat over hun maar ook over mij.

Onverwachts kwam ik aanraking met het boek liefdesbang. Wat op een hele eenvoudige manier inzicht geeft over bindings-en verlatingsangst. En al snel labelde ik de meeste mannen die ik heb gedate met de liefdes angsten. Maar voor de kenners onder ons, het gaat in het boek over de liefdesbange dans. En die liefdes bange dans, die dans je niet alleen. Zucht, tijd om met met mezelf aan de slag te gaan.

---