Cacao Bliss - Choco Bliss

Twee verschillende namen wat hetzelfde betekent.

Tijdens mijn zoektocht was een cacaobliss al een paar keer langs gekomen. Alleen iedere keer was het nog niet de tijd. Er zitten wat voorwaarden aan en ik moet zeggen dat ik het ook wel spannend vond. Een poosje geleden was wel het moment, ik was er klaar voor.

Een cacaobliss is een plant medicijn, het is een mengsel van verschillende kruiden die samen met cacao het openen van je hart stimuleren. Daarnaast zit er in de bonbon ook psilocybine (dat is een psychedelica) en caapi. Ik wilde dit graag doen om dichter bij mezelf te komen en mezelf weer wat beter te begrijpen. Er werd geadviseerd om je een de week voor de ceremonie voor te bereiden. Dit heb ik zo goed mogelijk gedaan. Zo mocht ik bepaald eten niet eten, eerst alleen geen varkensvlees of roodvlees. En later in de week was het advies om geheel plantaardig te leven. Hier heb ik mijn best voor gedaan. Verder probeerde ik dagelijks te mediteren. Ook is het de bedoeling dat men geen alcohol of drugs gebruikt en je bewust om gaat met social media gebruik.

De dagen ervoor merkte ik dat ik juist wat onrustig was, mogelijk omdat ik het spannend vond.

Hoe dichterbij het kwam hoe spannender ik het vond, maar hoe meer ik er ook zin in kreeg.

De dag zelf mocht je in de ochtend nog wat eten, maar vier uur van te voren niks meer.

Ik heb die dag een momentje voor mijzelf genomen en mijn intenties voor de ceremonie gesteld.

Daarna ging ik naar de plek toe. De ceremonie werd begeleid door een vrouw en er waren nog twee andere vrouwen aanwezig die deelnamen aan de ceremonie.

Ik heb bewust gekozen voor een groepje, maar wel een klein groepje. Omdat ik het mooi vind om het met meerdere mensen te doen, maar ik het wel belangrijk vindt dat de begeleidster voldoende aandacht heeft.

Ik was de eerste die er was en ik maakte kennis met begeleider van de ceremonie. Ik vond haar gelijk een fijn persoon. Toen de andere deelnemers er waren hebben we even kennis met elkaar gemaakt om daarna zijn we naar beneden toe te gaan, daar zal de ceremonie plaats gaan vinden.

De ruimte zag er heel mooi uit, het was vrij donker, maar er waren wel wat lichtjes aan, er lagen matrasjes en dekentjes en zo een lapje voor je ogen. Ze legde uit wat de bedoeling was. Ze vertelde dat we eerst beginnen met een meditatie.

Daarna mochten we kiezen of we naast de bonbon ook: moxa en rapè wilde.

Moxa is een kruid wat op je ‘derde oog’ wordt gezet, het heeft zorgt dat de energie gaat stromen en heeft een heilzame werking.Ik had daar wel voor gekozen. Rapè is een tabaksblad en heeft een hoog nicotine gehalte, dit wordt in je neus geblazen. Rapè kan er voor zorgen dat je, je ineens bevrijd voelt en negativiteit makkelijker los kan laten. Gezien ik mijn hele economie boek ooit eens onder heb gekotst na een paar trekjes van een sigaret, heb ik er voor gekozen dit niet te doen.

Hierna zouden we de bonbon krijgen.

De reis

We starten rond 14.00 met de meditatie, waarbij we nog zitten. Ze zegt mooie dingen die gelijk al binnen kwamen.

Na de meditatie, ging ik op het matrasje op mijn rug liggen. Ze heeft de moxa bij mij gezet. Ik heb hier voor zover ik door heb gehad niet echt een effect van gemerkt.

Een aantal minuten daarna kreeg ik twee bonbonnetjes. Mijn gedachtes gingen vrij snel alle kanten op, maar ik voelde me wel nog wel vrij nuchter. Ik had wat familie vraagstukken. En tijdens mijn trip had ik als het ware gesprekken met mijn familieleden.

Na een poosje vroeg ze of ik nog een bonbonnetje wilde om nog wat dieper te gaan. Ik nam er nog één.

Na die bonbon ging ik wel heel diep in mijn eigen reis. Ik bleef de gesprekken houden en kwam steeds tot meer inzichten. Wel trok ik mijzelf steeds in twijfel. Ik wist dat ik niet nuchter was, dus in hoeverre was dit nou helemaal echt, vroeg ik mezelf dan weer af. Daarna ging ik dan wel weer verder met mijn gesprekken en de zoektocht naar mijn antwoorden en inzichten.

Ik vond het wel mooie en waardevolle ‘gesprekken’ maar ik vond het ook heel confronterend en emotioneel. Soms moest ik ook huilen, terwijl ik op andere momenten gewoon rustig lag.

Ondertussen moest ik een paar keer plassen en dan voelde ik me ook echt wat draaierig en uit balans.

Als je klaar was met je ‘reis’, mocht je naar boven om te eten en weer te aarde.

De eerste ging rond 19.30 naar boven, en de andere ging daar vrij snel achteraan. Ik merkte dat ik op dat moment nog niet klaar was met mijn tripje. Op een gegeven moment was ik nog alleen beneden. In het begin bleef ik nog even op mijn matrasje liggen, maar daarna ging ik zitten en volgde ik de lichtjes.

Dit was in het begin wel fijn maar na een tijdje begon ik mij wel wat bezwaard te voelen er gingen verschillende gedachtes door mijn hoofd: “Ik wil ook naar boven, hoezo zijn zij al helder en ik nog niet, hoelang duurt het voordat ik er uit ben, hoelang gaat het nog duren”.

Met deze gedachtes afwisselend met ‘reis’ gedachten ben ik nog een poosje beneden blijven zitten.

Daarna ben ik ondanks dat ik bij lange na nog niet helder was, toch naar boven toe gegaan. Waar we wat na gingen kletsen met elkaar en wat gingen eten. Dat ging best oke, ik was alleen wat sloom.

En soms voelde ik me wat misselijk. Dat was van te voren ook wel waar ik bang voor was. Ik ben namelijk altijd heel snel misselijk door van alles. Ik probeerde dan weer wat te eten en dan ging het wel weer.

De ceremonie zou tot 22.00 (met wat ruimte voor uitloop) duren. Op een gegeven moment was ik er wel klaar mee, en wilde ik graag naar huis. Maar ik moest nog een stuk rijden en was nog steeds niet helemaal helder. De andere waren al veel meer geaard.

Ik besloot een rondje buiten te gaan lopen in de hoop dat frisse lucht wat zou helpen.

De begeleider zei dat het oke was, maar dat ik nog niet weg mocht gaan omdat ze me zo niet kon laten gaan. Ik liep een rondje buiten en dit voelde nog niet fijn. Ik werd weer misselijk en alles bleef draaien. Na een paar minuten ben ik weer terug gegaan en zei ze misschien moet je even proberen over te geven. Ik ging met een emmertje weer naar beneden en de begeleider ging met mij mee, ze vroeg of ze wilde dat ze bij me bleef of juist liever alleen wilde zijn. Ik gaf aan dat ik het fijn vond als ze er was. Zij reinigde mijn energie en bleef bij mij. De andere deelnemers waren inmiddels naar huis.

Ik begon mijn reis met haar te bespreken en we hadden een mooi en open gesprek.

Na het gesprek voelde ik mij een stuk beter en voelde ik mij weer geaard. Ze zei dat het gesprek, de tranen en alle gedachte er even uit moesten. En ondanks dat ik niet had overgegeven, heb ik mij wel kunnen uitspreken en dat luchtte ook heel erg op.

Het was ongeveer 23.30 toen ik naar huis toe reed.

Eenmaal thuis ben ik vrij snel gaan slapen.

De dag erna was ik nog steeds wel heel moe en was ik nog wat afwezig. Ik heb toen goed voor mezelf gezorgd door veel water te drinken, te eten wat ik lekker vindt, lekker rustig aan te doen en een serie te kijken op de bank.

Ik kijk terug op een hele bijzondere intense reis, waar ik heel veel heb mogen voelen, zien en ervaren.