top of page

I am stronger than the tide

  • Foto van schrijver: Kim
    Kim
  • 8 feb 2024
  • 2 minuten om te lezen

Ik vind een reading altijd heel interessant. Toch is er ergens een stemmetje in mij die knaagt. Hoe kunnen ze het nou weten? Word er niet maar wat gezegd? Wat kan het mij opleveren? Ik moet zeggen, deze reading heeft mij wel echt geraakt.

Het was een fijne vrouw die mij allereerst op mijn gemak stelde. Het was op een zolder en ik zat op een lekkere bank met een warmte kruikje. Ze vertelde dat ze zich geen medium noemt, maar dat ze straks wat gaat ratelen wat ze voelt, ze vertelt dat ze wat vragen zal stellen en dat we uiteindelijk er uit kunnen halen wat passend is.

Ze vraagt mijn volledige naam en begint zoals gezegd wat te ratelen.

De dingen die ze zegt, raken mij. Het gaat over familie banden en struikelblokken van mijzelf en knelpunten in de liefde.

Ze stelt me vragen, en ik stel ook vragen terug. Ze zegt het gevoel krijgt als of ik een soort zeemeermin ben. Ik wil graag aarden en handelen vanuit mijn eigen kracht, maar ik kan niet aarden omdat ik geen voetjes heb maar een staart, die in het water rond dartelt.

Het is een les voor mij, om regelmatig bij mezelf stil te staan, te voelen wat ik nodig heb.

Te voelen of ik handel vanuit mijn kracht of vanuit de spartelende zeemeermin. Om zo steeds meer mijn staart te doorbreken en te handelen en spreken vanuit mijn voetjes die op de grond staan. Ze geeft aan dat ik wat in mijzelf mis, probeer te geven aan andere. Waardoor ik andere kan inkleuren met mijn kleur, in plaats van aan mezelf.

Daarnaast komt naar voren dat ik regelmatig vanuit mijn bescherming reageer en niet vanuit kwetsbaarheid. Iets waar ik de komende tijd steeds meer wil oefenen. Mijn gevoelens en gedachten uiten vanuit kwetsbaarheid en liefde. Dan pas zijn gevoelens puur en daarmee kan ik steeds een stukje verder komen.

Aan het eind van de reading, geeft zij mij een kaartje die zij voor mij heeft gepakt.

Haar kaartje was: Ik ben veilig en het universum zorgt voor mij. Een tekst waar ik de laatste tijd sowieso veel mee bezig ben. Ze zei iedere keer als er iets weg gaat, betekent het dat er iets beters voor je is. Daarna mocht ik zelf een kaartje pakken, op mijn eigen kaartje stond: Ik ben bereid mijn eis los te laten dat de ander mij moet geven wat ik mezelf nog niet geef.

Dat is ook ƩƩn van de lessen die ik dit keer haal uit de reading die ik heb gehad. Ik mag mezelf geven, wat ik mis of heb gemist. Ik mag mijn eigen kleuren uitkiezen en vanuit daar kijken welke kleuren er bij mij passen.






Ā 
Ā 
Ā 

Opmerkingen


Let me know, what you think.

Thanks for submitting!

With Love, Kim

bottom of page