Ik ga op reis en neem mee...

Mezelf! De afgelopen weken heb ik het gevoel gehad dat ik mezelf niet helemaal aan kon. Mijn gedachtes en gevoelens waren zo veel dat mijn hoofd over leek te spoelen.

Ik had in het midden van mijn mental breakdown besloten er even tussen uit te moeten, want thuis kon ik mij echt nergens toe zetten. Ik nam wat dagen op en zag een reisje die ik eerder al graag wilde maken 'met' iemand. Ik dacht bij mezelf, als dit is wat ik wil waarom zal ik het dan niet gewoon alleen doen. Mijn stiefmoeder wat bozer klinkt dan dat het in werkelijkheid is, maar van bonusmoeder krijg ik ook kokhalsneigingen. In ieder geval de vriendin van mijn vader, die spoorde me, met haar enthousiaste karakter nog wat extra aan en ik besloot het te doen. Ik boekte de reis, er kwamen verschillende uitdagingen op mij af. Naast dat ik alleen reizen al een uitdaging vindt, is het ook nog in groepsreis wat het gelijk niet helemaal alleen maakt, maar ik moet wel uit mijn comfortzone en al mijn sociale ongemakken overwinnen.

Tegen een vriend vertelde ik dat ik het best lastig vond om alleen op reis te gaan om allemaal verschillende redenen.

Hij zei: “Je bent niet alleen, je bent met jezelf.” En ondanks dat het uiteindelijk hetzelfde is geeft het mij een ander gevoel.

Uiteindelijk heb je altijd jezelf & laten we eerlijk zijn ik ben een zeer leuk gezelschap.

Ik had geen betere keus kunnen maken.

Ik vond het echt heerlijk. De eerste avond was ik nog even alleen en heb ik met een mooi uitzicht gegeten. De dag erna ontmoette ik “de groep” en gingen we met zijn alle in de bus, dit was nog wel onwennig, iedereen was met zijn eigen mensen en er was niet veel contact op af en toe een gesprekje na. Gedurende de week werd het steeds een hechtere groep. Alles wat we deden was gepland en daar hoefde ik dus niet over na te denken. Normaal gesproken ben ik een planner en heb ik graag de controle, maar dit was ook fijn, het gaf me ruimte om even niet zoveel te hoeven nadenken en de controle kon ik door alle duidelijkheid vrij goed loslaten.

Het gaf me de vrijheid. Ik kon super mooie dingen zien, me afzonderen wanneer ik dat wilde, maar ook gezelligheid opzoeken wanneer ik dat fijn vond. Ik vond het in het begin wel lastig om bij bijvoorbeeld het eten aan te sluiten bij een paar mensen, maar dit werd steeds vanzelfsprekender en gezelliger.

Ik vond dit reisje echt een avontuur en ben blij en dankbaar dat ik dit met mezelf aan gegaan ben.